LOYIQ SHERALIY SHE’RIYATIDA INSONPARVARLIK AN’ANALARI

Аннотация

Maqola fors-tojik mumtoz adabiyotidagi insonparvarlik an’analarining Loyiq Sheraliy she’riyatidagi davomiga bag‘ishlangan. Tadqiqotning maqsadi zamonaviy shoir ijodida insonparvarlik g‘oyasining merosiylik va yangilanish xususiyatlarini aniqlashdan iborat. Metodologiya qiyosiy-tarixiy tahlil, poetik tahlil va intertekstual yondashuv asosida olib borildi. Tahlil jarayonida Sa’diy she’riyati klassik an’ananing namunasi sifatida Loyiq Sheraliy asarlari bilan qiyoslandi. Natijalar shuni ko‘rsatadiki, Loyiq Sheraliy klassik insonparvarlik an’anasini oddiy taqlid emas, balki ijodiy qayta talqin qilish orqali davom ettirgan hamda unga XX asr ijtimoiy-tarixiy mazmunini singdirgan. Shoir ijodida inson obrazi axloqiy va ijtimoiy mas’uliyat egasi sifatida talqin qilinadi, insoniylik esa madaniy qadriyat va jamiyat barqarorligining mezoni sifatida yoritiladi.